Sc Emma Rugby – URC 3
Misschien begint het ondertussen een beetje op te vallen, maar na verliespartijen heb ik gewoon een stuk minder zin om een leuk stukje te schrijven. Zie dit gegeven maar als extra motivatie voor elke wedstrijd: geen winst = geen stukje. Vorige week speelden wij de wedstrijd tegen de Rotterdamse studenten. Hoewel we goed speelden, waren de wijsgeren van de Erasmus Universiteit gewoon te sterk. Eens te meer werd weer eens duidelijk dat sommige mensen een stukje toewijding missen. Als we als club naar een hoger niveau willen, moet iedereen komen opdagen en als je echt niet kunt geef je dit ruim van te voren aan Fabrice of Tom door. We hebben iedereen nodig ook onze jeugd. Je laat je maten in de steek, wanneer je zomaar niet komt opdagen!
Ik wil niet te lang zaniken, want om al op je 24ste als een oud wijf te boek te staan lijkt me een zeer discutabele eer. Alhoewel ik met mijn slechte geheugen en rectale, flatuleuze incontinentie natuurlijk wel twee kenmerkende symptomen bezit. Daarnaast houd ik ook van snelbingoën voor talkpoeder, borduurpatroontjes en gebreide pantoffels, maar dat terzijde.
Gisteren kwam de Utrechtse Rugby Club op bezoek en dit is één van onze concurrenten voor de subtop posities. De boys uit Utrecht zagen er strak uit tijdens de warming-up, zeker in vergelijking met ons gerommel tijdens het opwarmertje. Ik stond weer eens ouderwets te kokhalzen langs de lijn na een goed feestje, waar ook Jeffrey niet ongeschonden (maar wel leeggemolken) vandaan gekomen was. Gettin’Jizzy with it, Nana na na na na naa!! Hij arriveerde veel te laat op de club, maar met zo’n reden kunnen we het hem natuurlijk niet kwalijk nemen. Wat we hem wel degelijk kwalijk nemen zijn manier van omgaan met het Blauwe Ding. Maar daarover een volgende keer, nu eerst de wedstrijd.
De discipline en focus die de Utrechters voor de wedstrijd hadden, deed bij ons pas de intree na het eerste fluitsignaal van Fabrice. Ik weet niet waar de beste man zaterdag is wezen feesten, maar volgende keer ga ik mee. Hij had een paar hele vreemde beslissingen, waar hij uiteraard niets aan doen, vanuit zijn point of view is het natuurlijk allemaal net wat lastiger te zien. Misschien helpt het als we een keer van die ouderwetse Spice Girls schoenen met noppen voor hem laten maken. Dan haalt onze dierbare trainer ook de 1 meter 20 en mag hij eindelijk een keer in de Rock ‘N Rollercoaster of de Space Mountain. Na 60 jaar Fantasyworld wil hij natuurlijk ook weleens iets anders. Ondertussen dwaal ik weer volledig af. Terug naar de wedstrijd.
Het beloofde vooraf een spannende wedstrijd te worden, in de praktijk was dit echter niet het geval. Wij domineerden vanaf de start en het duurde niet lang voordat Chief de eerste try scoorde. Binnen een kwartier konden we uitbouwen naar 19-0 door Guntars en Elvis. Met name laatstgenoemde verbaasde vriend en vijand door in zijn break een voor hem ongekende snelheid tentoon te stellen. Het leek alsof de 3000 miles to Graceland in vijf minuten afgelegd moesten worden. Oké, hij woont in Ambacht en dat is natuurlijk een stuk dichterbij, maar snel was Paulus wel. Onze kracht en de zwakte van Utrecht, lag voornamelijk in de line-outs die bijna allemaal voor ons waren. Ik vraag me af wat Taco de hooker van Utrecht betaald heeft, want hij gooide alle ballen recht in de handen van onze captain. Één van deze ballen werd door onze captain tot try verwerkt.
Ook in de scrums waren wij net wat sterker dan Utrecht. De terugkeer van vakantieman Tom was een zegen. Hij dreef de scrumhalf van de tegenstander met zijn felle spel tot waanzin. Zijn frustraties kwamen tot uitbarsting toen Colin Tom reeds had vervangen. Een andere uitblinker was Daniël, die een paar keer goed het contact zocht met de tegenstander. Zonder overdrijven zeg ik (en anderen met mij) dat onze Gingerbeard enorm veel potentie heeft om een belangrijke speler te worden. Utrecht scoorde twee discutabele tries. Dit haalde ons echter niet uit onze concentratie, want we bleven de wedstrijd domineren. Patrick scoorde twee tries, waarvan er eentje een magnifieke combinatie met Pieter was. Op geniale wijze werd de Utrechtse verdediging volledig zoek gespeeld door onze 2e center en full back. Pieter scoorde later zelf ook. Andrejs en ik probeerden Patrick en Pieter na te apen. Maar eerlijkheid gebied te zeggen, dat mijn try in de verste verte niet zo mooi was als die van Patrick.
Onze voorwaartse steunpilaar en wekelijkse uitblinker Bas, toonde zijn rugbyintelligentie en -ervaring door slim te scoren na een toegewezen penalty. Negen tries en ik benutte zes conversies. Daarmee kwam de eindstand op 57-10.
- Iwan/Ivan/dat-nare-Spaanse-mannetje-wat-ons-steeds-herinnert-aan-de-verloren-WK -finale, speelde een goede wedstrijd. Hij kon helaas net geen try scoren.
- Rogier heeft tijdens de strijd zijn vinger geblesseerd en kan twaalf weken niet spelen. Vooral zijn chick zit in zak en as…
- Chief werd beloond met het Blauwe Ding voor zijn goede spel en ook bij de tegenstander bleef zijn prestatie niet onopgemerkt.
- Colin maakte comeback 723.900 na vervelend blessureleed. Nieuwe bijnaam: the comeback kid?
- Onze ‘commies’ speelden weer erg goed en Guntars begint steeds meer te lachen (waar ik een beetje bang van wordt).
- Mijn derrière is vanaf heden niet meer alleen model op talloze foto’s. Na zondag is mijn bruine ster ook rijzende in de televisiewereld.