Delftse Studenten Rugbyclub 2 – Sc Emma Rugby
Afgelopen zondag moesten we ons weer eens melden op het Universiteitsterrein in Delft. Dit sportcomplex voelt ondertussen als een tweede thuis of als een fantastisch hotel. Lekker(der) barpersoneel, goedkope jugs bier en een enorme kleedkamer met douches voor iedereen, wat wil een rugbyspeler nog meer? Zeventien man hadden zich aangemeld, bij onze kleine Tom. Vanwege de WK finale vertrok niet iedereen tegelijkertijd naar Delft. Taco was er als eerst. Hij kreeg te horen dat de Delftse studenten niet voldoende manschappen hadden. De vraag kwam of wij spelers af wilden staan, om er een vriendschappelijk potje van maken. Voor enkele jongens van ons was dit geen optie, zij kozen ervoor om de wedstrijd te laten schieten. Herstellen van blessures, de roes van de cocktailparty uitslapen of andere verplichtingen kregen begrijpelijk voorrang. De elf overgebleven spelers besloten om lekker te gaan ballen en er een leuke middag te van maken.
Tijdens de zinderende WK Finale was de nasleep van Margot’s cocktailfeestje goed te merken. Iedereen zat glazig voor zich uit te kijken, terwijl dit toch het moment suprême van de rugbysport was. Frankrijk verloor de finale; jammer voor onze trainer, gelukkig voor ons anders had hij ons dit tot het volgende WK in 2015 ingewreven.
Na een halfbakken warming-up; niemand was echt warm en de enige effecten die teweeggebracht werden waren kokhalsneigingen, begon de wedstrijd. Na het startsignaal waren de effecten van alle Black Russians, Tequila Sunrises, Bull Killers en Kamikazes nog niet uitgewerkt en met name de eerste helft speelden we echt rugby van een abominabel niveau. Alleen Bas en Matthijs leken scherp, toevalligerwijs ook de twee grote afwezigen zaterdagavond. Ondanks onze beroerde vorm en focus, lukte het ons snel te scoren. De Delftse studenten leken zowaar een nog wildere avond gehad te hebben en zij hadden geen antwoord op een individuele actie van Chief. Rugbyen kan hij dus beter dan cocktails mixen. Het bocht wat hij had gebrouwen leek op een mix van koffie en kattenbraaksel. Dat hij het brouwsel serveerde met een parapluutje en in een martiniglas, maakte het echt voor niemand aantrekkelijker.
Na de eerste try liepen we al snel uit naar 21-0 door tries van Pieter en Taco. Deze voorsprong werd verder uitgebouwd en de wedstrijd bleef gedurende 70 minuten eenrichtingsverkeer. De effecten van het feestje en de derde helft zijn ook bij uw verslaggever te merken; de wedstrijd is in zijn hoofd namelijk verwerkt tot een redelijk wazige geheugenflard. Niet erg, want het grootste gedeelte van de wedstrijd was toch niet om aan te zien. In mijn grijze massa is het als volgt opgeslagen (als het niet klopt, schreeuw het dan uit in de shoutbox): Pieter scoorde maar liefst zes tries, Patrick twee, Chief ook en Bas, Jeff en Taco scoorden er één. Dat maakt dertien tries, ik benutte negen conversies en dat betekende 83 punten voor ons. Lang leek het alsof we de nul zouden houden, maar Delft scoorde toch vlak voor tijd nog twee tries. Eindstand 14-83.
Ik bied even mijn excuses aan voor dit beroerde wedstrijdverslag. Gezien de omstandigheden hoop ik dat het mij vergeven wordt. Graag noem ik nog een paar puntjes op die me wel bijgebleven zijn en die ik bijzonder, opmerkelijk of speciaal vond:
- Paul was onze gelegenheidsscrumhalf en hij vervulde zijn rol met verve. Dit leverde hem geheel verdiend het blauwe ding op.
- Jeffrey doet tegenwoordig aan tactische kicks, alleen de verkeerde kant op. Nu is hij zelf natuurlijk ook van de verkeerde kant, dus dat verklaard misschien iets.
- Bas had in mijn ogen ook een blauw ding verdiend voor zijn gruwelijke tackles. Er is echter maar één blauw ding en die had Paul al dus, helaas. Zondag nieuwe ronde nieuwe kansen.
- Michel a.k.a. ‘Ik ben gewoon een dekhengst’ speelde een puike pot en dook op alle losse ballen. Of kon hij gewoon niet meer op zijn benen staan? Ik laat dat maar in het midden.
- Josh galoppeerde een meter of 40 langs de lijn, kon de try net niet drukken, maar de bal wel offloaden, waardoor alsnog een try gescoord werd.
- Pieter zag sterretjes na een tackle. En genieten dat hij deed. Hij bleef gelijk even liggen.