Gouda & Delft
Gouda RFC – SC Emma Rugby
Vanwege verplichtingen op het werk of een gebrek aan reserve auteurs, worden jullie deze week verwend met twee wedstrijd verslagen in één keer. Vorige week zondag namen we het op tegen onze vrienden uit Gouda, deze keer helaas zonder de bierbus van Sjaak. Het weer was schitterend en het veld lag er bij als een biljartlaken. Na het eerste fluitsignaal bleek onze motor wederom een diesel te zijn en hadden we de tijd nodig om warm te draaien. Net als de week ervoor tegen Sanctus Virgiel, waren de eerste twintig minuten behoorlijk rommelig. Echter wist de tegenstander geen raad met ons toen we eenmaal op stoom waren, dit eveneens als in de wedstrijd een week eerder..
Onze veteraan Bas ging als altijd voorop in de strijd en leidde de voorwaartsen fantastisch. Toch hadden zij het moeilijk tegen het zware pack van Gouda. De line-outs waren wel veelal voor ons en deze werden menigmaal verwerkt tot mooie aanvallen van de backs. Chief en Andrej lieten weer zien elkaar goed aan te voelen, wat resulteerde in twee tries van Andrej. Persoonlijk vond ik de try van Taco een wonderschone, Josh liet zien waarom rugbyers altijd naar voren lopen. Hij brak dwars door de Goudse gelederen en schudde vijf of zes man af. Nadat de zesde of zevende verdediger toch wat teveel werd, offloadde hij de bal zo secuur als een achtjarig, voetballen naaiend, Indiaas kinderslaafje in een vochtige kelder te Bombay op Taco die alleen nog even de fullback onderste boven hoefde te lopen. Josh scoorde later zelf ook een try na zware pressure van onze voorwaartsen. Pieter had weer bevestiging nodig en scoorde voor het gemak maar weer even drie keer. Zonder flauwekul waren het mooie breaks zoals we van hem gewend zijn en de gehele support liep weer eens voor Jan Joker mee. Tot slot haalde ik voor het eerst een 100% score met de conversies, al moet ik hierbij wel eerlijk bekennen dat mijn teamgenoten het me niet echt moeilijk maakten.
Na afloop had menig Emma speler ondanks de winst toch een onvoldaan gevoel: weinig tegenstand, nauwelijks contact en een score die hoger uit had kunnen en moeten vallen. De eindstand was uiteindelijk 0-49 in ons voordeel. Het blauwe ding bleef bij de voorwaartsen, want Jordi kreeg het heilige artefact van El Diablo Negro. Ik wil ook nog even van de gelegenheid gebruik maken om (namens Jordi, Jeffrey en mij) één van de Gouda spelers te bedanken voor het jumpstarten van mijn witte barrel. Anders hadden we niet op jacht kunnen gaan naar de Kentucky Fried Chicken, die we uiteindelijk nooit gevonden hebben, maar dat terzijde.
Sc Emma Rugby – Delft RC 2
Zondag 23 januari was de dag van de wedstrijd tegen Delft 2, oftewel de nummer drie uit onze competitie. Deze tegenstander was er één om te duchten. Mochten zij ons op een nederlaag trakteren, dan deden zij nog volop mee voor het kampioenschap. En met onder andere oud bondscoach en international Obbe Winkels in het team, traden wij beslist niet aan tegen een groepje beginners.
Direct vanaf de kick-off werd duidelijk dat dit een zware wedstrijd ging worden. Jeroen verving Chief Toothless als fly-half en ik denk dat zijn opposing winger dit als een opluchting heeft ervaren. Jewroen speelde een sterke wedstrijd en met name zijn verre trap die één meter voor de try lijn indirect uitging was prachtig. Zowel Delft als wij speelden rommelig, maar verdedigden uitstekend. De wedstrijd leek een beetje op W.O. I: een hoop heen en weer geschuif over honderd meter, maar geen echte schade. De eerste klap kwam van Delft. Gelukkig kwam er geen mosterdgas aan te pas, alhoewel mijn teamgenoten daar ondertussen een resistentie tegen moeten hebben opgebouwd.
De eerste poging om de vijf punten die mijn winger scoorde, ongedaan te maken, werd door hem op smerig wijze voorkomen. Met een erg tactische, maar veel te late tackle, verhinderde hij mij bij het verwerken van een grubberkick tot try. Uit de daarop volgende penalty drukte Andrej toch onze eerste try en Pieter volgde zijn voorbeeld met onze tweede. Scrumhalf Tom had de zware taak om de ballen te winnen van Obbe, maar hij deed dit geweldig en speelde werkelijk een fantastische pot.
Niet erg beste ballhandling en goede verdediging, zorgde ervoor dat wij de rust ingingen met een nipte voorsprong. Ik hoorde toevallig een speler van Delft constateren dat wij ‘moe’ waren en dat ze nu over ons heen gingen lopen. De enige persoon die ooit een grotere vergissing heeft gemaakt, was de loodgieter van Auschwitz. (Sorry Jeroen!) Het tegenovergestelde gebeurde echter, onze voorwaartsen begonnen Delft te overrompelen en enkele van hun spelers vielen geblesseerd uit. Door de zware druk van onze big eight konden Michel en de Black Beauty tries scoren. Voor Michel betekende dit zijn Zumba, die door zijn lieftallige vrouw gefilmd en op Youtube geplaatst is. Helaas moet ik de link schuldig blijven. Pieter en ik scoorden beide een lucky try. Echte rommelballen die slecht verwerkt werden door Delft en die wij met wat geluk konden oppikken. De Juggernaut maakt gehakt van een Delftenaar met een heerlijke ribbreaker. Deze werd zo perfect uitgevoerd dat Fabrice van zijn à propos raakte, Taco de gouden tackle trofee wilde uitreiken en per ongeluk de gele kaart trok. Een kwartier defence de sloot in, want met het gemis van Taco kon Delft vlak voor het laatste fluitsignaal een tweede try drukken. Pieter benutte één conversie en bepaalde daarmee de eindstand op 32-10. Het blauwe ding wordt tegenwoordig steeds vaker strategisch ingezet en ging naar Matthijs. Niet dat het onterecht was, maar hij is nu in ieder geval verplicht zondag weer te komen.
