Het was weer een mooie dag voor rugby, beetje aan de koude kant maar we gingen richting het warme zuiden dus dat zou wel goed komen.
In middelburg aangekomen bleek dat het gras er weer groen erbij lag, al moest daarvoor wel een laag van 5cm sneeuw opzij geschoven worden. Meteen de handschoenen uit de mouwen gestoken en in ieder geval de main lijnen zichtbaar gemaakt. Zelfs de restanten van enkele sneeuwpoppen werd van het veld gehaald.

Het vooruitzicht te moeten spelen op dit winter wonderlandschap was tweeledig, bij sommigen zonk de moed in de benen en anderen verheugden zich zeer op de wedstrijd, toegeven die “anderen” waren de supporters die gehuld in warme jassen en kopjes warme choco langs de lijn stonden.

De tegenstanders kwamen uit Nijmegen van de rugbyclub Obelix, en zagen er vervaarlijk uit toen ze als 1 groep uit de kleedkamers tevoorschijn kwamen gekleed in het geel/groen/zwarte tenues. Dit voorbeeld werd snel gevolgd door Oemiemma die in groepjes van 5, 4, 3, 2, 1 en 1 het veld betraden. Gehuld in hun nieuwe speelshirts zagen de dames er tight en strak uit.
Al bij de warming up bleek het lastig om de bal te passen nu de kou vat begon te krijgen op vingers en ledematen. Na de intensieve warming up was het tijd voor een pep up talk van Jasmine “samenspelen dames, en praten met elkaar” was de oproep.

De scheidsrechter liet de wedstrijd beginnen, en meteen vlogen de twee groepen op de bal af.
Met een natte en gladde bal en de kou bleek het lastig goed te passen en beide teams maakten diverse knock on’s . Het werd een zware wedstrijd voor de voorwaartsen die de ene na de andere scrum moesten maken. In een lijn aanval die redelijk verviel lukte het Joelle om meters te maken en de bal door te geven aan captain Jasmine die in het uiterste hoekje van het try gebied de 1ste try drukte. De conversie genomen door Rosanne was slechts enkele meters van de palen af. De punten op het bord smaakten naar meer en de voorwaartsen fases sloegen keer op keer in de verdediging van Obelix die aardig stand ertegen hielden. Toch na een mooie actie van Anne werd een gat geslagen en was het weer Jasmine die een try maakte.
Dit keer verontschuldigde zij zich aan Rosanne die nu van bijna dezelfde plek weer mocht proberen de conversie te schoppen. Hierna was de wedstrijd een wit/gele waas waarin Oblix soms gevaarlijk dichtbij kwam, maar telkens verzande in de geharde defense van Oemiemma.
Beide teams maakten nu fouten en mooie acties maar het was Oemiemma die het meerdere malen tot over de tryline kwam. Een hele snelle actie van Addy verraste Obelix en werd ook nog beloond met een try.

Eindstand 41-0 een slechte reflectie van de wedstrijd, daar Obelix met lege handen moest vertrekken en toch eigenlijk voor de moeite en het miserabele veld toch 1 try had verdiend.
Tranen van vreugde of van kou waren goed te zien toen de dames uit de kleedkamers kwamen en snel bij de kachel de warmte opzochten. Al en Al een heerlijke onvergetelijke dag voor spelers en supporters.

Na de verlies wedstrijd tegen Eemland waarbij zeer goed gespeeld werd en ook met winst naar huis gegaan had kunnen worden, stond dit weekend de zware wedstrijd tegen koploper BSN op het programma.BSN(British school Netherlands) kwam op volle oorlogsterkte naar Rotterdam waar, voor diegene die dit niet weten, wij onze thuis wedstrijden spelen.
Wij de RRC/Emma Junioren stelde daar ook ons sterkste team tegenover(voor het eerst was nagenoeg iedereen aanwezig)
In de eerste 15 minuten lieten wij ons voledig overdonderen door de vel en goed spelende tegenstander waardoor we al snel tegen een 0-12 achterstand aankeken.
In de loop van de eerste helft hervonden de jongens en 1 meisje (onze captain Floor) zich en boden goed weerstand, wat niet kon verhinderen dat we de rust in gingen met een 0-24 achterstand.
Na de noodzakelijke wissels, er stonden 6 wisselspelers langs de lijn en bij de Junioren komt iedereen aan spelen toe, begonnen we aan de tweede helft.
Door goed aanvallend en nog beter verdedigend spel brachten we na een benutte penalty de stand op 3-22 we hielden deze stand lang vast en kwamen een aantal keren dicht bij een try, maar helaas aan het eind van de wedstrijd zakte het spel een beetje in wat resulteerde in een eindstand van 3-31.
Jammer maar het is goed te zien dat we tegen een team als BSN wat toch een van de kanshebbers is voor het kampioenschap niet weggespeeld worden en goed tegenstand kunnen bieden.
Volgende zaterdag uit tegen Tilburg en dan gaan we er weer voor.

Beste rugbyvriendjes, -vriendinnetjes, -familie, -groupies en -wannabe’s,

Het doet ons bijzonder veel deugd, om jullie allen op de hoogte te mogen stellen van het heugdelijke feit, dat wij op vrijdag 10 december de geboorte van het kindeke Jezus vieren. Dit jaar zullen de festiviteiten na het grote succes of misschien beter gezegd, ondanks het grote succes van vorig jaar, weer plaats in café de Vrijheid.

Iedereen is van harte welkom vanaf 20:00 en er wordt getapt tot iets over 01:00. De uitloop zal duren tot ongeveer 02:00, waarna de echte party-addicts als vanzelfsprekend nog even Dolhuys, Bibelot of Merz onveilig gaan maken.

Ook dit jaar is er door Rogier en mij weer een schitterend thema bedacht, namelijk: Traditionele klederdracht. Dus wees allen creatief en trek die Schotse quilten, Volendamse viswijfpakken of Adam & Eva kostuums uit de kast. Nu kunnen wij ons voorstellen dat die laatste wat frisjes is, maar gelukkig is er ook sterke drank in overvloed!

Wij verwachten jullie allen de 10e!

Pacman en D’anus

ps. Ter inspiratie:

Daar was ze dan 7 november: de dag der dagen, het eind van ons wachten, de 24 uur die er écht toe doen en waarin alles samenkomt, Alpha en Omega, het dubbele etmaal waarin de jongens van de mannen gescheiden worden, het miniscule verschil tussen glorie of hoongelach, D-day en Judgementday in één. De thuiswedstrijd tegen koploper Bassets, bij winst met 21 (en niet 42) punten konden we de koppositie overnemen. Bij verlies was de kans groot, dat dit seizoen afgesloten zou worden met een zwaarbevochten, maar toch nimmer onbevredigender zilveren medaille.

Het gevoel dat dit de wedstrijd was waar alles om draaide, leefde niet slechts bij de spelers en de trouw aanwezige geblesseerden. Het aantal mensen langs de lijn was namelijk enorm. Dat Peppi weer in rugbykit te aanschouwen was, werd door velen als een aangename verassing beschouwt. Niet voor de ‘Fellowship of the Binge’, die hebben hem vrijdagavond namelijk dusdanig beneveld dat hij wel weer een poging wilde wagen. Dat ook de Bassets zelf begrepen wat er op het spel stond, werd al snel duidelijk na het eerste fluitsignaal. De wedstrijd ontvlamde direct, met druk van the Bassets en goed verdedigend werk van ons hele team. Het duurde ook niet lang voordat de eerste opstootjes plaatsvonden. Persoonlijk vond ik de hoeveelheid gepraat richting de scheidsrechter van een bedroevend niveau, gelukkig kwam dit met name van Sassenheimse kant. Fabrice floot niet foutloos, maar ook zeker niet partijdig.

Dat Emma minder met de arbitrage bezig was, bleek ook uit het scoreverloop, bij rust stond het namelijk 29-0. Tries kwamen van Elvis (2x) die een werkelijk perfecte wedstrijd speelde. Hij scoorde niet alleen 15 punten, maar ook zijn precieuze, gele trofeetje. Hierdoor is hij weer als vanouds topscorer. Gratis tip van Ted: ‘scoor ze volgende keer in een minder belangrijke wedstrijd, lulhannes!’. Alle gekheid op mijn stokje, de ‘King’ heeft iedereen door zijn niet aflatende support en keiharde tackles laten zien, dat er maar één Hillbilly Cat from Hendrik Ido Ambacht is. Drie punten kwamen uit slim spel van opperhoofd Mike, die een penalty door Pieter liet converseren. Remco scoorde uit een mooie uitgespeelde aanval, die via Jeffrey bij mij terecht kwam. Na het trekken van twee spelers was de weg vrij voor de kleine man, die volgens hemzelf niet zo’n goede wedstrijd speelde. Dit vind ik persoonlijk grotere bullshit, dan een woonkamer vol stierenstront. Pieter pikte ook nog voor de sinaasappeltjes weer zijn try mee.

De tweede helft was minder venijnig. Wellicht omdat de Bassets voelden, dat er op ons veld, in deze vorm niets te halen viel. Jordi en Josh kwamen in het tweede bedrijf de voorwaartse gelederen versterken en zij scoorden beide. Jordi zette een prachtige aanval op met zijn stereotype borstcrawl, die ik zo heb moeten missen, dat ik eigenlijk een traantje wegpinken moest. Gelukkig kon ik last van mijn hamstring faken, waardoor het niet heel gay overkwam. De prachtige aanval werd overigens bekroond door Jeroen. Het volmaaktste robijntje in dat kroontje kwam van de linkervoet van Pieter, die een conversie trapte waar ik slechts voor kon buigen. Paulus scoorde ook nog zijn derde try, na wederom een geweldige supportactie. Na een soort van laatste harakiri try, dropen de Poedels uiteindelijk af met een 51-7 nederlaag op hun gecastreerde kloten. Boooyaaahh, die eerste plaats is voor nu van ons!!!!!

WJD:

- Dolf een heuse afstammeling is van watergeus Piet Hein, nu maar hopen dat hij zijn voorouder kan overtreffen en dit seizoen de goudvloot kaapt.

- Ik echt het lelijkste boegbeeld ooit ben en slootje duiken in november niet echt bevorderlijk   is voor de lengte van de fallus.

- Je warme, gele Pepsi beter niet kunt drinken. Tenzij je uit Frankrijk komt uiteraard. No offense trainert!

- Vleermuizen helemaal geen nachtdieren zijn.

- Voetballers alleen maar liedjes over joden kunnen zingen, en niet eens van het kaliber ‘Anne heet de jood’ en dat is een beetje jammer….

- Josh daarentegen wel meesterlijke liedjes, uit zo’n hoofd kan leren.

- Josh iets uit zijn hoofd kan leren.

- Rugbyers zo lomp zijn, dat ze met acht man een stellingkast in elkaar gaan zetten bij Job.

- Sommige vrouwen graag een brug te ver gaan.

Zet in je agenda:

21-01-2011 – The Hot Stewards – Ambassadors of Love CD presentatie in het Dolhuis.
Kaarten zijn €5,-, te verkrijgen bij Free Record Shop in Dordrecht, of via www.dolhuis.nl

Kaartverkoop gaat best snel, dus niet te lang wachten! Zou echt tof zijn als je komt kijken, dan speel ik eerst gitaar voor jullie en daarna drankorgel met jullie…

groeten Pieter

Heren,

Zondag DE thuiswedstrijd tegen de Bassets 2. Kick off 13:30, verzamelen 12:00 bij de club. Komt in grote aantallen.

Vergeet Tom niet te bellen.

Marius Buys

Ondanks dat alle wedstrijden natuurlijk met 100% focus gestart moeten, (zie de thuiswedstrijd tegen RRC) was de clash afgelopen zondag een sleutelwedstrijd voor het kampioenschap. Noem het een voetbal cliché, maar het was daadwerkelijk één van vier finales. De wedstrijd tegen de, toen nog nummer drie uit Leiden, spookte in ieder geval al weken in mijn hoofd. Dit met allerlei smeekbeden op onze shoutbox, voor een grote opkomst tot gevolg. Mijn excuses daarvoor, gelukkig hebben jullie er wel gehoor aan gegeven en konden we een sterk team formeren.

Voor aanvang van de wedstrijd kregen we eerst een flink pak billenkoek van de eigenaar van 0906-greppelslet BV, beter bekend als Tom van der Kamp, omdat er haast niemand zich aan- of afmeldt voor de wedstrijd. Na een zeer terechte strafrede, heb ik eerst mijn secretaresse Pie Mol op haar donder geven, zij had namelijk verzaakt mij aan te melden voor de wedstrijd. Nadat alle technische problemen uit de wereld waren geholpen, werd er opgewarmd met een mannetje of 19. Helaas verloren we the Gray Fox al tijdens de warming-up, want hij was vergeten WD-40 op zijn titanium kunstheup te sprayen of iets dergelijks. Gelukkig kon dit grote verlies worden opgevangen, door Nathan als winger te laten spelen en mij naar de fullback positie te moveren. De andere vleugel werd verdedigd door ons nieuwste en zeer talentvolle aanwinst Dolf. Ook Iggy debuteerde met veel inzet bij de grote mannen.

De eerste vijf minuten stonden we flink onder druk, maar iedereen besefte tot in het stukje kaas onder zijn teennagels wat er op het spel stond. Door de focus die ik alleen maar kan blijven prijzen, konden de studenten geen bres in onze verdediging slaan. Uiteindelijk konden wij hun aanval counteren en Taco de eerste try scoren. Onze voorwaartsen waren naar mijn mening doorslaggevend in deze wedstrijd: de manier waarop zij de scrums wonnen, tackelden, line-outs pakten, fase na fase konden opzetten en de bal in onze ploeg hielden door een geweldige support. De dikke acht en Tom speelden kortom een grandioze wedstrijd. Dat moest ook wel, want bij de backs ging het er een stuk rommeliger aan toe. Helemaal toen ‘The Chief’ gescalpeerd werd als een Sioux en naar de medicijnman toe moest. P. redator voerde zijn gemiddelde nog verder op en scoorde weer drie tries. Dit is minder verassend dan het debuut van Dolf, die zijn zumba mocht maken voor twee tries in zijn allereerste rugbypot.

Josh speelde na zijn blessureleed weer iets meer dan een helft en bekroonde zijn spel met een try. Ook Bas scoorde een try na penalty die ontstond door een prachtige rush van Jeroen. Zonde dat hij hem niet zelf kon benutten, maar de punten kwamen evenzeer op het scoreformulier terecht en dat is natuurlijk wat telt. De try van Tom was wellicht één van de leukste van de middag, als een ‘wittle sneaky hobbitsz’ sloop hij de bal over de achterlijn. Toen het laatste fluitsignaal klonk, stond er een uitslag op het bord, waarop ik vooraf alleen had durven hopen: 53-0. Chapeau mannen!

De wist-u-datjes:

-  Job is er aanstaande zondag weer bij, ik moest hem alleen wel mijn lichaam verkopen.

   (lees: een kast/stelling in elkaar zeten)

-  Chief is fanatiek Halloween-vierder.

-  Iggy van afro kapsels houdt.

-  We allen de vriendin/vrouw van Michel weer erg dankbaar zijn voor de heerlijke sinaasappels. En ik heb het gewoon over de vruchten, nee echt ik zweer het.

-  Bert ons stapavondje sponsort, echt een man van goud!

-  Elvis nu echt wanhopig wordt, hij probeert nu zelfs al gele kaarten van Pieter te stelen.

-  Jeffrey ook nog steeds als back kan spelen.

-  1993 een goed jaar schijnt te zijn.