Enkele ‘sfeer plaatjes’ van deze wedstrijd

Delft 2 – Sc  Emma Rugby

Voor de tweede keer in twee weken lag het strijdtoneel in Delft. Deze stad begint bijna als een tweede thuis te voelen, zo vaak mogen wij er onze rugbykunsten laten zien. Daarom leek het mij gepast om met een stukje algemene informatie over Delft te beginnen. Delft is ontstaan aan een gegraven waterloop, de ‘Delf’, en heet daar ook naar; delven betekent graven. Onze tegenstanders van zondag waren dusdanig uit de kluiten gewassen, dat ik mij afvroeg of ze de ‘Delf’ zelf met de hand gegraven hadden. Het beloofde dus een zware pot voor onze voorwaartsen te worden. Ook de backs zagen eruit alsof ze in ‘den ouden plateelfabrieken’ die de stad vroeger rijk was hadden gewerkt. Gelukkig is keramiek wel hard, maar niet echt watervlug. Het zag er op voorhand dus al naar uit, dat onze backs de Balthasar Gerardsen zouden moeten worden van het Delftse scorebord.

Fabrice hoefde deze keerde niet te fluiten en kon daarom zijn volledige aandacht richten op wederom een tactisch meesterplan. De scheidsrechter was live aanwezig op het historische moment dat Delft haar stadrechten uitgereikt kreeg van Graaf Willem II. Echter was de oude baas dusdanig in vorm dat hij een bijzondere faire pot floot. Het tactisch meesterplan bestond uit Andrej als fullback, Jeffrey wederom als flanker, Michel als Hooker, Collin weer op zijn oude vertrouwde positie, Remco als scrumhalf en Elvis als lock. Met andere woorden een potje rugby bij Sc Emma Rugby is nooit saai, vergelijkbaar met het leven in de stad Delft. De stad houdt namelijk van vreugdevuren (1536) en is ook de bedenker van de vuurwerkramp (1654). Beter bekend als de Delftse donderslag en als een donderslag bij heldere hemel begon ook de wedstrijd, met een temperatuurtje van 22 graden.

Over vuurwerk gesproken, Pieter degradeerde de Delftse verdediging meerdere malen tot een stel gillende keukenmeiden. Hij zorgde met drie individuele acties voor de eerste vijftien punten op het scorebord. Na het drama van vorige week, wat voor mij persoonlijk de boeken ingaat als ‘zwarte zondag’, ben ik bij niemand minder dan Anthonie van Leeuwenhoek op les gegaan. Wat zijn vruchten afwierp, want lang leek ik een 100% score te gaan behalen. Jeroen drukte de vierde try en de ruststand was 7-28. Collin ging naar de kant met last van zijn ribben en kan terugkijken op een goede wedstrijd. Wat overigens voor alle voorwaartsen geldt. Tegen de eerder beschreven zware pack van Delft pakten zij flink wat scrums, de line-outs gingen daarentegen vaak scheef. Maar na vorige week ben ik de laatste die wat over scheve zaken mag zeggen. Daarbij hebben we te maken met beginner Michel, die nu al laat zien het in zich te hebben om een fantastisch hooker te worden.

Na de rust waarin wij als Balthasar Gerards (is hij weer) symbolisch de appeltjes van Oranje aten, begonnen we minder gefocust. We lieten Delft in deze fase terugkomen tot 28-42. Try’s kwamen wederom van de backs, die in deze pot alle punten maakten, maar toch geen goede wedstrijd speelden. Bijna alle try’s waren individuele acties en de uitgespeelde lijnen waren op één hand te tellen. Architect Pieter Post, ik bedoel Mol scoorde zijn vierde try en het werd duidelijk dat deze jongen op voetbal heeft gezeten. Zwaaiend met zijn vier vingertjes, op een showmaniertje dat beter past bij de primadonnaatjes van dat andere balspelletje. U leest lichte spot, die uit niets anders voorkomt dan afgunst ten opzichte van de topscorerpositie. Jeroen drukte nog een tweede try en als kers op de taart mocht ik de laatste try drukken.  Ik liet bij de laatste conversie nog even zien wat delven nu precies inhoud, want ik begroef ons dierbare ovale speeltuig zowaar.  Eindstand 28-47.

En voor ik het vergeet, rentree 3.234.589 van ons aller dierbare trainer/coach/fransman/hobbit/schimmelkaasknabbelaar (doorstrepen wat niet van toepassing is) Fabrice vond ook plaats.

Na twee wedstrijden net naast de zege te hebben gegrepen, was er deze keer wel de overwinning.
In Rotterdam en bijna op volle oorlogsterkte werd er gewonnen van Oemoemenoe, een leuke en goed spelende tegenstander.
Onze Emma jongens speelden een goede wedstrijd met Kai (Tighthead) en Omar (Hooker) in de eerste rij en Brian als Second row, waar ze keer op keer hun Scrums wonnen en tevens goede support leverden.
Lex speelde als Right wing waar hij een paar goede runs had en tevens een paar mooie tackles.
En dan hebben we natuurlijk nog Dennis, de openbaring van dit seizoen, tot vier wedstrijden geleden nog nooit Rugby gespeeld, maar hij heeft als Full back zijn positie gevonden en met meerdere goede tackles en een Try (zijn derde van dit seizoen) + Conversie was hij toch wel een van de spelmakers in het team.
Ik hoop en met mij alle begeleiders, dat we de volgende wedstrijd en de rest van het seizoen op de zelfde manier vervolgen.

Marcel Molendijk
teammannager RRC/EMMA Junioren

The toecutter has been spotted in a Rotterdam jersey near a rugby pitch. Does anybody have more information about his whereabouts !

Heren,

Zondag mogen we weer aan de bak.

Emma RC vs. RRC2.

kick off 13:30, 12:00 verzamelen en niet vergeten Tom v.d Kamp te bellen tussen 10:00 en 11:00.

Groeten,
Marius