Sc Emma Rugby – Gouda RFC 2

Zondag 26 september stond onze eerste thuiswedstrijd op het programma. Thuiswedstrijden worden normaal gesproken, druk bezocht door zowel publiek als spelers. Ditmaal echter waren er maar zestien enthousiastelingen voor deze mooie pot, tegen een opponent waar wij als club een goede band mee hebben. Publiek was wel volop aanwezig en ook een aantal oudgedienden waren present, om de nieuwe generatie aan te moedigen. De tegenstander had zelfs nog grotere personele problemen, die wij als goede bekenden natuurlijk hebben helpen oplossen. Zodoende speelde Nathan zijn allereerste rugbywedstrijd grotendeels in het groene shirt van Gouda en mocht ook Bas hun gelederen versterken.

Na het eerste fluitsignaal werd al snel duidelijk, dat dit geen spannende wedstrijd zou worden. Want wat er zich de eerste helft op het veld afspeelde kan voornamelijk omschreven worden als eenrichtingsverkeer richting het try-gebied achter de palen van Gouda. Met een gemiste conversie erachteraan. Het leek wel of het veld behekst was of dat ik gewoon te weinig gedronken had zaterdagavond. Derde optie is dat de gemene molmensen stiekem ’s nachts mijn voeten scheef hebben gezet, wat mij overigens de meest reële lijkt.

Ik ga serieus geen poging doen om de gescoorde try’s op chronologische volgorde te vermelden, want het waren er uiteindelijk zeventien (zoals Sjaak de vrouwtjes het liefst heeft). De scrums waren de eerste helft non-contestant en daardoor hadden de voorwaartsen veel lucht om elkaar constant een puike support te geven. Dit resulteerde ook in veel voorwaartse try’s bijvoorbeeld zes stuks van Taco en een mooie van Rogier. Onze ginger on fire probeerde dit nog een tweede keer en dit kostte hem zijn enkelband, dus wanneer u hem ziet geef hem dan een kusje op zijn kwetsuur. Overloper Bas maakte een heerlijke tackle op Taco, die ik echt even het vermelden waard vond. De backs lieten weer zien met de week beter op elkaar ingespeeld te raken. Colin en Remco bemanden de vleugels deden wat zij moesten doen, namelijk: scoren. Remco zelfs twee keer (één na een goedgeplaatste kick), dit hadden er eigenlijk drie moeten zijn, maar uit angst voor de uiteindelijk, onvermijdelijke zumba gunde hij zijn ’eerste’ aan Taco. Bij rust stond het in ieder geval iets van 60-0 en de wedstrijd werd de tweede helft wat spannender, toen de versterkingen van Gouda arriveerden.

In de tweede helft kon Gouda wel lekker meeballen en zij scoorden zelfs vier try’s. Persoonlijk vond ik de try die uit het ideetje van onze sluwe vos ontstond, erg mooi. Patrick gebaarde mij tussen hem en de scrum in te komen, vervolgens popte hij de bal op mij. Na een hand-off en een offload kon Jeroen (dacht ik) de try drukken. Net zo mooi was de zigzag één-twee van Jeroen en Patrick die helaas niet door Nathan bekroond werd. Op zich wel respect dat die jongen niet wilde scoren tegen zijn oud teamgenoten. Patrick scoorde later nog wel zijn try en ook Scrumhalf Tom was één van de namen met een aandeel in de score, fed-up met gestuntel van zijn kicker benutte hij zelf de conversie. Ondanks dat mijn bijnaam in deze wedstrijd vervangen kon worden door D’anus Schevomanus, kon ik de wanvertoning  gelukkig deels goedmaken door vier try’s te drukken. Patrick en ik benutten samen 6 conversies, waardoor de eindstand uiteindelijk op 99-28 kwam.

Ps:

- Er is een meisje verkracht tijdens het Oktoberfest, uhhhh Jizzy Jeff was jij daar niet?

- Er zijn zondag in grote getale mensen voor dwangverpleging opgenomen in een inrichting. De mensen zijn stapelgek geworden van een één of ander bandje in skinnyjeans wat drie uur lang hetzelfde kutnummer speelde.

- Svetlana of Tamara (wat ie zelf liever heeft), had een mooie assist op Schevomanus.

- Onze Britse wolfman Tom Tasker speelde ook weer een puike pot.

- Pieter heeft nog steeds meer gele kaarten dan Paul.

- Michel had heel de familie meegenomen en daarvoor geen verkeerde wedstrijd uitgekozen.  Hij speelde bijna de hele wedstrijd en mocht op het laatst nog even terugkomen toen Rogier afgevoerd werd.

- Patrick kan zelfs gebukt onder de benen door een teamgenoot vinden, galleryplay van de bovenste plank en een beetje denigrerend voor de tegenstander, maar daarom niet minder mooi.

- Fabrice floot een goede wedstrijd (mijns inziens) al zal hij wel weer denken dat ik het niet meen…..

Pss. Tot mijn grote schaamte ben ik in de eerste versie, de comeback van Job vergeten te vermelden. Hij heeft ook maandag meegetraind dus dat ziet er veelbelovend uit!

Sanctus Virgiel – Sc Emma Rugby

Na de afgelaste wedstrijd van vorige week en de verloren seizoensouverture, waren de mannen van Sc Emma Rugby erop gebrand om de wedstrijd tegen Sanctus Virgiel te winnen. De Dordtse krijgsmacht bestond uit een achttiental ferme priesters met maar één missie: het stevig onder handen nemen van de Delftse koorknaapjes.

Net zoals in de wedstrijd tegen de Bassets, was het Dordtse ensemble niet direct vanaf de kick-off scherp. Slordig balverlies en enkele gemiste tackles zorgden ervoor dat eerste try voor Sanctus Virgiel was. Ditmaal echter kon de tegenstander de opstartproblemen minder goed uitbuiten en aan de gemanicuurde hand van Svetlana werd de achterstand omgebogen in een 7-14 voorsprong.

De twee try’s van Andrej waren goed voor zijn zumba aan het eind van de wedstrijd. Saillant detail: de dames van Oemoemenoe/Sc Emma waren na onze partij aan de beurt om een wedstrijd te spelen en om hen geluk te brengen zegende Andrej als een ware paus Rätzinger de bal met zijn magische stokje. Met de hulp van bovenaf was het natuurlijk een eitje voor onze dames om hun wedstrijd winnend af te sluiten.

Hoewel alle try’s gedrukt werden door de backs, is het goede spel van de voorwaartsen zeker niet onopgemerkt gebleven. De scrums werden keer op keer gewonnen en ook een aantal line-outs zagen er zeer goed uit. Tel daarbij de goede support op die steeds geleverd werd en dan is het evident dat de backs een fijne wedstrijd konden spelen. Chester, Taco en Elvis (die er weer vrolijk op los stampte) waren er steeds bij en Michel (die in de rust vervangen werd door adonis Sjaak) speelde een puike eerste helft. In de tweede helft werd de Jefferee als flanker geposteerd en hij vervulde die rol met verve wat hem zeer verdiend het blauwe ding opleverde.

Verder nog even een stukje scorebord journalistiek, uiteraard scoorde het lopende try monster Pieter er weer twee. Het lijkt wel of die jongen er geen genoeg van kan krijgen. Één van die try’s was weer een ‘signature P.A. Mol move’ oftewel niet te houden en dwars door iedereen heen. Verder had hij nog een mooie assist op uw verslaggever, net als Rogier overigens. De laatste try werd op de valreep nog even door de Gray Fox gedrukt. Met vijf benutte conversies werd de eindstand bepaald op 7-45.

Hieronder nog enkele noemenswaardige voorvalletjes die niet buiten beschouwing gelaten konden worden:

Dit stukje zou zelfs door Story- of Weekendlezers als wc-papier gebruikt zijn, als de return van Remco niet vermeldt zou worden. Los van het feit dat alleen zijn aanwezigheid eenieder al verblijdde, bespeelde hij de scrumhalf positie ook nog eens alsof hij nooit weggeweest was.

Patrick en Raphael deden mee aan ‘my name is Charly Chaplin’ en de jury was unaniem. Zelden hadden zij zo’n goede performance gezien en het genre stomme film zoveel eer aangedaan zien worden. De jury vond de keuze ook erg actueel, uitgerekend in de week dat er geleefd kan worden als de grote meester himself. Zijn persoonlijke bezittingen worden namelijk geveild, gratis tip voor de liefhebber.

Tot slot een persoonlijke noot van uw verslaggever, die beterschap wenst aan zijn ‘naar-het- ziekenhuis-afgevoerde’ directe tegenstander.

Sassenheim, zondag 05-09-2010

Eindelijk was het grote moment daar, het moment dat eenieder met een rugbyhart slapeloze nachten bezorgde. Zelfs de weergoden waren afgelopen zondag verheugd dat het rugbyseizoen weer van start ging en zij trakteerden ons daarom op prachtig weer. Om kwart over tien vertrokken wij met slechts 16 spelers naar het Duits klinkende Sassenheim. Dit is natuurlijk een magere opkomst voor de seizoensouverture, maar het enthousiasme werd er niet minder om. Zoals ik op dit moment volledig in dit verhaal zit, zat ik dat zondag ook in een oudere story en dat resulteerde bijna in een fataal ongeluk met een Porsche Boxter op de N44. Gelukkig hadden onze beschermengeltjes zin in een wedstrijd van 15 tegen 15 en kwam iedereen heelhuids op de plaats van bestemming aan.

We begonnen met een soort fantasie opstelling, omdat we nieuwe spelers Andrej en Michel onder de gelederen hadden en enkele basisspelers misten. Dit resulteerde in een chaotisch begin, waarin we gelijk twee try’s op de kloten kregen. De kick-off werd gevangen door hun nummer tien en direct achter onze lijn gedrukt, na bar slecht verdedigingswerk van onze kant. De eerste 25 minuten bleven dramatisch en het werd duidelijk dat er nog geen automatismen waren. The Bassets liepen in vijf try’s uit naar 25-0, want in kicken waren ze gelukkig niet goed. Het enige noemenswaardige in deze periode waren een paar snoeiharde tackles van Colin.

Een mooie break van Pieter na ongeveer een half uur spelen, liet de triest ogende nul van het scorebord verdwijnen. Dit was ook het signaal voor Emma om te vermannen en te beginnen met rugbyen. Een dikke pluim voor onze voorwaartsen, die scrum na scrum wonnen van de toch erg sterke/zware Bassets. Na de eerste try van Pieter werd de achtervolging op de Bassets ingezet, de tweede try was wederom een break van Pieter. De derde try was een mooie één-twee van Jeffrey en mijzelf, die koelbloedig werd afgerond door de insnijdende hattrickheld Pieter. Op dat moment was de stand 25-21 en we roken bloed. The Bassets begonnen vermoeid te raken en de trainingen van Jeffrey a.k.a. ‘Carl Noten’ Erlings wierpen hun vruchten af.

Helaas hadden de Sassenheimers genoeg wissels om hun gewonde en vermoeide spelers te vervangen, anders had de winst wellicht nog onze kant op kunnen gaan. Persoonlijke fouten zorgden ervoor dat de jachthondjes enkele try’s konden drukken en weer konden uitlopen. Een mooie actie van Rogier resulteerde in een try van Jeffrey en bepaalde de eindstand op 41-26. Michel speelde zijn eerste minuutjes rugby foutloos, Andrej from Latvia with love had ook een mooie inbreng en werd zelfs door Sjaak genomineerd voor het blauwe ding. Maar uiteindelijk ging de trofee zeer verdiend naar Pieter, die dat al aan voelde komen en tijdens de wedstrijd even bezweek onder die druk.

Eigenlijk had ik enkele personen belooft om de ‘über-sociale-bijna-Karl-Marx-achtige’ actie van Taco, die ons een 100% try kostte, hier genadeloos neer te sabelen. Het beteuterde gezicht dat onze grote vriendelijke reus steeds tentoonstelt, als het moment ter sprake komt, houdt me tegen. Because I don’t feel like kicking a man when he’s down. Op naar onze eerste thuiswedstrijd!

Dag Allemaal,

A.s. zondag spelen wij tegen Bassets 2 in Sassenheim om 12.30.

Ik vraag aan iedereen te komen om 09.45 bij de club. Wij zullen vertrekken tussen 10.00 en 10.15.

Laat me weten of je komt en of je gaat direct naar Sassenheim.

Tot zondag, Fabrice

een requiem voor oude woorden


eerlang, aanstonds en alras,


oude woorden

zoals je ze vroeger wel hoorde


toen soms nog somtijds was

traagzaam gingen zij ten onder


schone frasen van weleer


de vraag rest kunnen wij wel zonder

alwaar, ofschoon, enzomeer

het buurland bleek een onderkomen


daar raakt geen verbum in vergetelheid


en spreekt men nog zonder te schromen


van deerlijk, fier of appetijt

vooraleer zij zullen sterven


betoon ik hen den laatste eer


en kalk nogmaals uit pure wanhoop


schielijk, puik en guitig


neer

© Jorn van der Ent