Het was een bar koude december zondag, het toneel voor het treffen met nummer één uit de competitie: Sparta. Deze tegenstander had nog geen wedstrijd verloren dus er stond een zware pot op ons te wachten. Vandaar de titel, gestolen uit de film 300, vond ik wel toepasselijk. Even een Aad de Mosje: 15 tegen 15 is 30. Er zitten 24 flesje bier in een krat, 30×24=720. De V.O.C. bestaat 407 jaar.  720-407=313 en we speelden op dertien december. 313-13=300. Dat kan geen toeval  zijn. Maar goed we vertrokken met vijftien man richting Capelle, waar nog drie spelers zich bij de strijdmacht zouden voegen.

Tijdens de warming-up vroeg ik me af of ik ooit warm zou worden, al liep ik twaalfduizend keer heen en weer, ik had er een hard hoofd in. Gelukkig was het veld perfect en niet bevroren dus we waren niet voor niets naar die buitenwijk van 010 gekomen. Na de gebruikelijke introductie met de scheidsrechter, die ‘by the way’ erg goed zou gaan fluiten, was het kick-off tijd.

De ongeslagen nummer één werkte als een rode vlag op de ‘rammen’ uit Dordrecht en Sparta stond de eerste tien minuten onder stevige druk. Twee keer leidde dit op enkele centimeters na tot bijna 0-5, helaas waren die paar centimeters net genoeg. Een paar centimeters erbij had erg fijn geweest (ja dat heeft een dubbele betekenis, ik geef het toe). Tegen het spelbeeld in scoorde Sparta de eerste try en ook de conversie was een eitje voor de kleine krullenbol van de tegenstander.

Wij lieten ons hierdoor niet van het veld slaan en bleven letterlijk en figuurlijk knokken voor de punten. Dit leverde uiteindelijk na goed voorwaarts werk, die sowieso heel de wedstrijd voortreffelijk speelden (goede support, line-outs en scrums winnen tegen een zware tegenstander), een try op van Patrick die ook de conversie netjes maakte. Na deze gelijkmakende try hadden we de smaak te pakken en niet veel later scoorde Pieter zijn Zumba-try (de derde op rij na Bastiaan en Tim). De conversie werd gemist door uw verslaggever, dus was de score 7-12. Jammer genoeg had Sparta ook op deze try een antwoord en zij bogen de achterstand snel om naar een 14-12 voorsprong. Op een meter of vijf van de Spartaanse try-line kregen we een penalty van de onpartijdige referee (Jeffrey vraag anders of hij je een keer een lesje eerlijk fluiten kan geven, is leuk voor het touchen op woensdag)  deze trapte Patrick mooi tussen de palen, dus bij rust stond Emma zowaar voor. In de rust was het gebod om zo door te blijven spelen, Damian de Wereldreiziger werd na een sterk optreden gewisseld voor Bobbie, omdat hij graag: in one piece Down Under wilde aankomen. Don’t we all?

Na de rust verloren we onze focus of Sparta kwam in haar spel, laten we het in het midden houden. En Sparta liep snel uit naar 31-15. Gelukkig was het slotakkoord voor Emma na een goede try van Taco en de conversie van wederom Patrick. De laatste tien minuten waren zoals de eerste en Sparta stond onder druk. Plots had de referee ergens genoeg van en abrupt was de wedstrijd afgelopen. Misschien had het ermee te maken, dat meerdere mensen elkaar af stonden te tuigen, wie weet?

Wist je dat:

- Onze veteraan Sjaak hele goed pot speelde en deze keer geen tetanusprik hoefde te halen.

- Pieter weer een prachtige run had, waar de backs van Sparta geen raad mee wisten.

- Rogier verplicht werd de wedstrijd uit te spelen omdat hij zo goed speelde (kijk eens knul sta je toch weer in het stukje, hoera!)

- Collin na lang blessureleed de wedstrijd helemaal uit heeft kunnen spelen, met als resultaat het meer dan verdiende blauwe ding.

- Black Mike er weer bij was, zij het als supporter, maar in deze temperatuur is dat bijna blauwe ding waardig.

- Sparta – Emma de afscheidswedstrijd van Josh was die vier maanden naar Oostenrijk gaat (of zo’n ander land waar ze Duits praten en op Schnitzels leven). Hij speelde daarom of zijn leven ervan afhing en had weer een paar gruwelijk mooie vliegende tackles.

- Paulus eerder naar de kant ging, zonder een gescheurde wenkbrauw. Elvis kan dus toch kapot.

- Hans, Bas, Leon, Jeroen en Jordi nog niet in het stukje genoemd zijn maar ook allen erg goed speelden.

Alle huidige heren en dames rugbyers + voormalig spelers/sters zijn uitgenodigd.
De Sint is weer in het land en de kerst staat voor de deur! Kortom het is weer tijd voor een vet RUGBY KERSTFEEST!!!!

Na veel overleg is er weer een mooi thema bedacht, het zal zijn “De helden van de jaren 80″.

Het kerstfeest zal dit jaar plaatsvinden een super café genaamd de Vrijheid. Wij hebben daar het zaaltje helemaal voor ons alleen!!!!

De datum van het spektakel is vrijdag 11 december van 20.00 tot 01.00. Er wordt die avond bonnetjes verkocht door ondergetekenden. De bonnen kunnen niet teruggegeven worden.

Vanuit de reserves is er geld voor de hapjes en af-en-toe wat jugs.

Jordy, Daan en Rogier – maken quiz over de jaren 80 – die in 4 delen opgedeeld wordt – cadeau voor de winnaars.

Zorg dat je kort na 20:00 binnen bent.

Als je sigaretten of sterke drank wilt hebben, dan kan je dat op eigen rekening aan de bar van de kroeg zelf.

Emma rugbyers / ex-spelers met partner (man of vrouw) zijn welkom

Groeten,

Daan, Jordy & Rogier

Café de Vrijheid

Noordendijk 12

3311 RP Dordrecht

De Sint en zijn Pieten, wilden dit weekend van een pot rugby genieten. Hun oog viel op Emma tegen Thor, nummer 2 tegen 3 dus dat zat wel snor. De strijd vond plaats op de TU in Delft, met een mooie kantine voor de derde helft. Met voldoende wissels kwam Emma op het studentencomplex aan, dus mochten zij enkel voor de winst gaan.

Helaas bleek dit makkelijker gezegd dan gedaan en na een penalty zag de Sint 3-0 op het scorebord staan. Maar zo snel lieten de Dordtenaren zich niet kennen en na sterk spel van o.a. Damian kon Patrick zijn tegenstanders eruit rennen. Om de try te drukken, moest Kleinjan nog wel even bukken. Aan D’anus de taak om extra punten te behalen, hij trapte de bal dan ook netjes tussen de palen.

De stand was drie tegen zeven en dat is het ook een tijd gebleven. Emma hield goed stand tegen Delftse druk, maar verloor toen haar geluk. Ruststand was zeventien – zeven, daar viel nog prima mee te leven. De rest van de wedstrijd bleef echter vol met fouten, dus ging de Sint maar even zitten bouten. Beste man van het veld was een Afrikaan, niet Mike B. want zijn duim zit er nauwelijks aan. Van Dordtse kant genoot Sint het meest van Josh, Rogier en Tom want qua tacklen wonden zij er geen doekjes om.

Piet genoot het meest van bijna naamgenoot Pieter, die het hele velde doorrende als de sodemieter. Na een gescheurd oorlelletje, participeerde Bobbie ook aan het spelletje. Op een voor hem niet echt bekende plek, speelde hij solide als full-back. Eindstand was 29-7 nu moet Dordt Oemoemenoe volgende week maar op hun donder geven. In de kleedkamer was het tijd voor het blauwe ding, die zeer verdiend naar scrum-half Tom ging. Hans had nog last van zijn nek, maar die blijft nu voorlopig wel op zijn plek. Geen koude damp, nee nee maar een volle laag lijmspray! Met dank aan captain Taco, die niet kan lezen. Of was het expres, wel eerlijk wezen!

Voor het vertoonde spel geeft de Sint nog net geen zes, ook stuurt hij Emma op ‘hoe voorkom ik een knock-on les’. Piet vond de Dordtenaren een stel pepernoten en hij hoopt dat ze de volgende wedstrijd niet verkloten.