De titel slaat op een film met Denzel Washington. Hij is een man met een missie en laat zich door niets en niemand daarvan weerhouden. Dit was gisteren het eerste wat door mijn hoofd heen ging toen ik Coen feliciteerde met z’n 4 tries. Misschien alleen de eerste maar zeker nummer 2, 3 en 4 waren alles behalve appeltje eitje. Sprintjes van zeker 40 tot 60 meter allen. De 3de was een fraaie ‘backline move’ die Coen mocht afronden. Edoch zonder meer behoorde zijn 4de tot een fraai stukje indivuduele klasse. Dit was een try van Coen en Coen alleen. Het jammerlijke voor Coen is dat we altijd er maar vanuit gaat dat hij scoort en we het daarom maar voor zoete koek nemen maar ik maak hier van de gelegenheid gebruik om hem echt de “man on fire’ te noemen.

Maar 1 man alleen mag niet en kan niet bepalend zijn voor een goede prestatie dan wel overwinning in het rugbyspel. We zijn immers zo sterk als de zwakste schakel in het 15-tal op het veld. Een zwakke schakel in het Emma team is juist wat ons ook zo sterk maakt, de ‘teamspirit’. Onze TC had op papier een 19 tal mannen waar echt een sterk team mee kon worden geformeerd. Er zou zelfs ruimte zijn om een experiment uit te voeren. Jammerlijk genoeg waren er een paar individuen die het nodig vonden om roet in het eten te gooien. Niet bellen toch maar komen, te laat komen met smoesjes of de overtreffende trap niet bellen en verstek laten. Wie de schoen past trekke ‘m aan  …..

Gelukkig zijn er in team mannuh die opstaan als de TC er naar vraagt. Hulde aan Leon die in de eerste rij begon. Hulde aan Paul die met hechtingen in z’n wenkbrauw als een beest tekeer ging, ‘real pressure man’. Hulde aan Josh die ons weer blij maakte en de tegenstander pijnigde. Hulde aan Colin die 2 x 40 minuten stond, niet opgaf en op aanjagen van z’n captain tot op het bot ging. Hulde aan Maurice die weer met furore nr. 15 invulde. Hulde aan de mannen die er wel staan voor de anderen naast hem, ‘that’s what rugby is all about’.

Te Werve is altijd leuk om tegen te ballen. We zijn meestal aan elkaar gewaagd, alhoewel wij de laatste confrontaties wel winnend hebben afgesloten. Al gauw na het startsignaal was duidelijk dat als het aan Te Werve lag er veel fysiek werk rondom de voorwaartsen zou worden afgewerkt. De Emma eigth hadden het zwaar en we moesten dan ook zeker 30 van de eerste 40 minuten zwaar verdedigen op onze eigen trylijn. Eerlijk is eerlijk we hebben een paar keer echt heel veel mazzel gehad. Te Werve verzaakte een aantal malen af te ronden door knullige ’handling errors’. Het was ‘touch & go’ maar we wisselden van kant met een kleine voorsprong van maar 1 punt, 13 – 14 . Net gestart in de tweede helft wilde Te Werve ons overrompelen. De Haagse 10 probeerde zowaar nog een drop-goal. Maar zoals het begin van dit verhaal aangeeft, wij hadden de ’man on fire’ Coen. De eindstand van 13 – 33. Volgende week is er een rustdag i.v.m. de beker waar wij niet aan deelnemen maar die week daarop is er een belangrijke pot tegen Rotterdam. Dit wordt een test voor ons, doen we mee voor de top of wordt het subtop.

Dit zijn de mannen die het in ieder geval hebben geflikt tegen Te Werve. De enige die ontbreekt is onze enige echte ‘le Frog’. Hij offerde z’n coaching op en floot op uitnodiging van de gastheren een faire wedstrijd, thanks Fab.

Jongelui.
Aanstaande woensdag 23sep zet havensport een tentje voor de club op voor verkoop spullen.  Hij is er om 19:30 zodat jeugd eerder kunnen stoppen om wat te komen en senioren voor de training terecht kunnen

Bert

MIDDELBURG – Het vrouwenteam van Oemoemenoe/Emma heeft ook haar tweede wedstrijd in de rugbycompetitie gewonnen.
In Utrecht werd RUS 2 met 0–31 verslagen.

In de eerste helft was het spelpeil van een bedenkelijk niveau en werd niet gescoord. Na rust liep het bij de gasten veel beter en werd zelfs het bonuspunt veiliggesteld. Jasmine van der Waal drukte twee tries en ook Marieke van der Leijé, Annemieke van Waveren en Jasmin Seybel deden een duit in het zakje. Annemieke van Waveren benutte drie conversions. De Middelburgsen zijn medekoploper in de eerste klasse west.

bron: PZC

En weer was het een prachtige zondag, het heren team was gebrand op eerherstel. Er zou en er moest het een en ander worden rechtgezet na de mindere prestatie van vorige week. Tijdens de warming-up was goed te merken dat iedereen de focus had gevonden maar deze ebde gedwee weg naarmate de tegenstander meer en meer vertraging opliep. Er was dan ook een grote deceptie voelbaar toen de gasten uit Middelburg een dik half uur te laat het veld ophuppelden en dat nog wel met 11 man. Je zag iedereen van een adrenaline opgepompte high weer subiet met beide benen terug op de grond knallen.

Maar rugby zou rugby niet zijn als het ‘in the spirit of it all’ werd opgelost. De nieuwe regels geven aan dat de ploeg met 11 man met minstens 30 – 0 verliest maar dat er wel lekker wordt gespeeld in min of meer gelijke ploegen. Zo gebeurde het dus ook dat Sjaak, Lennaert en Daan het zwart-wit gestreepte shirt van Oemoemenoe aantrokken en Emma met 14 man aantrad. Al gauw bleek dat het toch geen eerlijke strijd zou worden en dat Emma de 30 – 0 barriére ging doorboren. De Dordtse voorwaardsen waren te sterk en de backs te snel. De TC van Emma heeft de gelegenheid aangegrepen om ons Jerommeke in het diepe te gooien op 10. Het zij gezegd dat hij een meer dan puike partij neerzette en welverdiend met Het Blauwe Ding naar huis ging.  Hij heeft gedurende de wedstrijd ook nog samen met Daan de conversies gedeeld. Eindstand is uitgekomen op 69 – 5.

Verder moet er nog het volgende aan het papier worden toevertrouwd.  Damo dirigeerde de beide ploegen tot een mooie symfonie van 2 x 40 minuten. Vreemd genoeg was het enige opstootje tussen de Emma invallers bij Oemoemenoe en de Emma spelers zelf … huh, kan dat ? Ja, blijkbaar kan dat !!! Het was ook goed om Graaf Raaf weer te zien. We hebben ook genoten van de vuurdoop van onze nieuwe buitenlandse Tom. Hij gaat ons zeker nog veel rugby plezier geven. Fabrice heeft goed gecoached maar moest helaas na alle noeste arbeid langs de lijn een genadeloze straf ondergaan van het Blauwe Ding Commissie. Hij had vorige week verzaakt om Het Blauwe Ding ter beschikking te stellen. Een zeer kwalijke zaak maar Fabrice heeft z’n straf als een ware Franse Haan ondergaan. Nu nog wachten op het stukje proza wat hier op de site moet komen.  Enfin, na een BBQ valt te concluderen dat het niveau tijdens en na de wedstrijd is gestegen maar we mogen zeker niet op onze lauweren rusten. Volgende week komt Sparta 2 op bezoek bij Emma en dat gaat op z’n minst een spannende partij worden.

Dag allemaal,

Sinds het begin van de nieuwe seizoen hebben jullie kunnen merken dat wij bij elke training een aantal Core oefeningen hebben toegevoegd aan de normale oefeningen. Ik hamer het met regelmaat : deze oefeningen zijn zeer belangrijk voor jullie lichaam…en niet alleen voor het oefenen van rugby, maar ook voor allerlei activiteiten van het dagelijks leven. Daarmee krijgen jullie sterke buikspieren en rugspieren. Ik raad dus jullie deze oefeningen met regelmaat, als niet dagelijks, te oefenen.

Hieronder vinden jullie een link voor een serie basis Core oefeningen :

 http://members.chello.nl/r.smits8/tri/pdf/dryland_core.pdf

Werk ze…

Fabrice

Het moet niet gekker worden. Het schijnt dat er bij David Lloyd Health Club training wordt gegeven voor de Zumba …

Het zal wel een gezellige boel zijn daar binnen. Vraag me af wat de volgende aktie zal worden om klanten te trekken…..

Zaterdag 12-09-09 spelen de clusters RRC & Emma Cubs om 13:30 en de Junioren om 15:00 een wedstrijd aan het Halmaheiraplein. Nadien is er, met een kleine bijdrage, een BBQ en drankjes mogelijk.

De jeugd nodigt de senioren uit om in grote aantallen langs de lijn te staan voor support en om de toekomst van onze rugby club te bewonderen.

Let’s all be there !

Alles leek op een mooi zondag uit te draaien. Een nieuw seizoen met prachtig weer, nieuw veld, strakke lijnen en een goede opkomst. Enige minpunt was dat we ons geweten langs de lijn miste, Fabrice heeft deze mooie dag met z’n meiden doorgebracht. We wisten echter dat hij in gedachte bij ons was.

Bij de warming-up bleek de tegenstander Thor, de studenten uit Delft, ook nog eens een man te missen. Ze waren met 14 spelers naar Dordrecht gekomen. Toch zagen we tijdens de warming-up al dat de gasten met het ei overweg konden. Ze liepen duidelijke lijnen in een behoorlijk rap tempo. Dit was zeker geen ploeg om te onderschatten, zelfs niet met 14 man.

De studenten bewezen dat ook al vrij snel. Het duurde misschien maar 5 minuten of ze hadden de Dordtse trylijn al gevonden. Een keiharde ‘reality check’ voor ons, welkom in de 4de klasse. Helaas had deze ‘wake-up call’ niet het gewenste effect, we bleven maar als los zand rugby spelen. Thor wist vrij vlot middels stevig voorwaards spel hun fitte driekwarters te voeren. Deze lieten weinig kansen onbenut. Na de fluit van Damian voor rust stonden we 30 – 0 achter. Er was een lichtpuntje en dat was dat onze Colin, na een vervelend seizoen van blessureleed, het weer 40 minuten heeft volgehouden. Hij stond op scrum-half positie en deed ondanks een goede directe tegenstander, zijn ding. Het zal niet lang meer duren of Colin zal weer op z’n oude vertrouwde niveau komen.

De tweede helft begon en Bobbie kwam in het veld voor Colin, hij had zich helemaal gegeven. Sjaak werd ook vervangen door Rogier. We hadden nu de wind in de rug en dat deed ons goed. We speelden een tempo hoger en dat viel niet goed bij de tegenstander. De druk werd hoger en we kwamen regelmatig in de buurt van een try. Zo halverwege de tweede helft was het dan eindelijk zover. Damian, die een hele goede partij floot, gaf ons een penalty op de 5 meter lijn. Coen maakte gebruik van de wanorde door een snelle ‘tap’ en voerde Jeffrey die een eenvoudige 5 punten kon drukken. Was dit de ommekeer in de wedstrijd, was het nog mogelijk om het tij te keren ?

Helaas, ondanks dat wij vaker in balbezit waren en meer kansen hadden was het toch weer de goed spelende nummer 9 van Thor die het Dordtse moraal zo goed als brak. Hij maakte een mooie rush over links die vervolgens ook werd geconverteerd. Laatste Dordtse wapenfeit was nog een powertry van onze kersverse Captain Taco. Eindstand was 12 – 43, een pijnlijke nederlaag voor ons maar wel een met een boodschap. De tegenstander speelde ongetwijfeld goed maar het niveau van Emma moet en KAN beter.  Noemenswaardig is nog dat Rogier, ongetraind als hij is, toch een puike pot had gespeeld. Helaas zagen we El Capitano vlak voor tijd van het veld gaan maar gelukkig had Lennart z’n kit meegenomen. Zoals altijd was ook onze Coen op defensief vlak weer overal te vinden. Tot slot nog dank naar onze ref Damo, well done mate.

Volgende week 13:00 K.O. tegen Oemoemenoe in Middelburg. Laten we woensdag aanstaande een basis leggen voor een winstpartij zondag.

Al het begin is moeilijk heb ik gemerkt, vanaf donderdag geprobeerd spelerskleding voor de drie Emma cubs  te pakken te krijgen zodat ze zaterdags niet in hun training spullen hoefden te spelen.

Na verschillende mensen gemaild en gebeld te hebben en daarop geen antwoord te hebben gehad, heeft Damian ook nog geprobeerd kleding van de senioren te scoren, wat ook niet lukte.

Dus stonden wij (Kai, Luuk, Omar en Ik zei de gek) daar op een Zaterdag morgen om  08:15 op de parkeerplaats bij Emma klaar voor vertrek maar zonder kleding en zonder Trainer(Trainer Bobbie was er niet en was ook mobiel niet te bereiken)  In overleg met Damian toch maar om 08:30 vertrokken naar Driebergen want het is toch  wel een driekwartier rijden en we moesten zo om 09:30 aanwezig zijn.

Aangekomen in Driebergen kwam Bobbie gelukkig ook (Hij was zijn mobiel vergeten en was daarom niet te bereiken) en toen de mensen van RRC kwamen bleken die ook nog spelerskleding bij zich te hebben voor onze jongens(hadden ze toch mijn mailtje ontvangen) en had ik me daar helemaal voor niks zorgen over gemaakt.

Nog snel even een bitje voor Omar gekocht (die was hij vergeten) en toen waren we er klaar voor

3 wedstrijdjes van zo’n 30 minuten zouden er gespeeld worden en de eerste wedstrijd was tegen een cluster team

Buldogs/Pinkpanthers, omdat de Emma cubs een beetje groot gegroeid zijn werden zij als forewards ingezet en waren ze hun gewicht in goud waard (elke scrum werd gewonnen) maar als de scrum oploste zag je het gebrek aan ervaring  en waren ze een beetje zoekende, na individueel  toe gesproken te zijn door de trainers over hun taak in het veld ging het stukken beter en sloten wij de wedstrijd winnend af.

De tweede wedstrijd was tegen de Pinkpanthers en verliep qua spel al stukken beter al werden ze door de tegenstanders welke met veel tweedejaars Cubs speelde overklast, al was het moment van de wedstrijd aan een speler van RRC welke op het moment van scoren de bal met zijn voet uit de hand van de tegenstander tikte de bal opving en zelf drukte. Deze wedstrijd werd met verlies afgesloten.

De laatste wedstrijd was tegen een cluster team RC Hilversum/Pinkpanthers en was voor ons toch wel de mooiste wedstrijd welke door de inzet van een paar grotere(junioren) spelers bij de tegenstanders goed gelijk op ging iedereen deed zijn werk en onze Emma cubs plaatsten ieder een paar mooie tackles en ook het ingaan  bij rucks en mauls ging al veel beter en het samen spel met de andere spelers verliep ook goed. Jammer genoeg werd deze wedstrijd  met twee punten verschil verliezend afgesloten

Toch was het een leuke en leerzame dag voor onze nieuwe cluster Cubs

Goed door blijven trainen dan beloofd het een goed seizoen te worden.

Sportieve groeten

Marcel Molendijk